Kościół Matki Bożej Pocieszenia i Michała Archanioła

Sanktuarium Matki Bożej
– Góreckiej Pani

Matka Boża
Górecka Pani

koronowana
28 sierpnia 1966 roku

Archidiecezja Poznańska

Obraz MB

Górka Duchowna znajduje się na Pojezierzu Leszczyńskim, ok. 10 km na północ od Leszna. Od XI do połowy XIX wieku
należała do benedyktynów z Lubinia, dlatego nazywano ją też Górką Mniszą albo Lubińską. Na przełomie XIII i XIV wieku
w Górce Duchownej prawdopodobnie powstała parafia. W tym czasie benedyktyni wybudowali kościół z kamienia i cegły w miejsce drewnianej kaplicy, która spłonęła. W 1691 roku i ten kościół spłonął, w 1700 został odbudowany, a w następnych latach rozbudowany. W 1760 roku dobudowano do kościoła nową kaplicę, do której przeniesiono łaskami słynący obraz Matki Bożej Pocieszenia, który znajdował się w kościele od co najmniej 1410 roku.
Obraz Matki Bożej – Góreckiej Pani namalowany został na miedzianej blasze. Jest niewielki (38 × 53 cm), utrzymany w ciemnych barwach, przedstawia Matkę Bożą trzymającą na prawej ręce Dzieciątko. Lewą ręką tuli Jezusa do siebie i pochyla ku Niemu głowę. Dzieciątko także tuli się do Maryi i obejmuje ją.
Pochodzenie obrazu nie jest pewne. Jedna z hipotez zakłada, że powstał w Czechach, druga – że pochodzi z opactwa Cluny we Francji i powstał w warsztacie sieneńsko-toskańskim. Przez benedyktynów z Lubinia został przywieziony do Górki Duchownej w czasie zarazy i tam pozostał na stałe, ale jak znalazł się w Lubiniu, nie wiadomo.
W wieku XV i XVI do Górki Duchownej przybywało wiele pielgrzymek, nie tylko z najbliższej okolicy, ale także z Wielkopolski, Pomorza, Śląska i innych regionów kraju. W tym czasie cudowny wizerunek ozdobiono ogromną liczbą wotów. Część złotych i srebrnych wotów kilkakrotnie oddawano na potrzeby kraju, np. w czasie wojen szwedzkich. Ojciec August Ganowicz w książce z roku 1774, poświęconej łaskom i dobrodziejstwom uzyskanym za pośrednictwem cudownego obrazu, opisał 150 cudownych zdarzeń przypisywanych Góreckiej Pani. W XVIII wieku obraz przyozdobiono srebrnymi sukienkami i koronami. Wielką rolę odegrało sanktuarium w czasie zaborów, gdy Matka Boża była pocieszycielką narodu i Kościoła w Polsce, a Górkę Duchowną nazywano Jasną Górą Wielkopolski.
W 1927 roku, w czasie pożaru kaplicy obraz został zniszczony. Uczeń Jana Matejki, Marian Szczurkowski namalował jego wierną kopię, którą w roku 1928 poświęcił biskup Radoński. Fakt wystawienia kopii nie zmniejszył napływu wiernych do sanktuarium. W czasie okupacji obraz był przechowywany za celowo uszkodzoną zasłoną i dzięki temu ocalał, niezauważony przez okupanta. W nocy z 21 na
22 września 1964 roku został skradziony wraz z wszystkimi wotami. Porzucony obraz odnaleziono przy torach kolejowych, na polu. Dzięki ofiarności pielgrzymów w 1966 roku odnowiono go i wykonano nową srebrno-złotą sukienkę.